Nationale dag Aandacht voor sterven

mei 2019
Op vrijdag 24 mei is de Nationale dag Aandacht voor Sterven, georganiseerd door het Landelijk Expertisecentrum Sterven. Deze dag nodigt uit om extra stil te staan bij het proces van sterven en bijvoorbeeld de rol die een naaste als mantelzorger daarin heeft.
Jaarlijks sterven er in de provincie Zuid-Holland ruim 18.000 mensen als gevolg van een chronische ziekte of ouderdom; 36% daarvan sterft thuis. De verzorging door naasten – met ondersteuning door professionele zorg – maakt thuis sterven mogelijk. Bij 14% van de mensen die thuis sterven zijn er vrijwilligers palliatieve terminale zorg (VPTZ) betrokken, om tijd, aandacht en ondersteuning te bieden. Zo heeft een naaste ook tijd voor werk, hobby of gelegenheid om bij te slapen. Naasten die de mantelzorg op zich nemen, zijn zich veelal niet bewust hoe zwaar dat kan zijn.

Steun voor henzelf kan op zijn plaats zijn, bijvoorbeeld in de vorm van praktische hulp door opgeleide en betrokken vrijwilligers. Nederland telt ruim 11.000 opgeleide vrijwilligers; in Kaag en Braassem zijn dat er nu 35.
Misschien kent u iemand in uw omgeving die mantelzorger is van iemand die binnenkort komt te overlijden. De 24e mei biedt aanleiding om aandacht aan hem of haar te geven door even te bellen of het sturen van een kaartje of bloemetje.
Voor degenen die gaan overlijden en hun mantelzorgers heeft Amandi Thuis (VPTZ in Kaag en Braassem) een brochure uitgebracht over de fysieke en mentale veranderingen die iemand in de laatste levensfase kan doormaken met daarin adviezen en praktische tips. De gratis brochure of een vrijblijvend kennismakingsgesprek kunt u aanvragen via coordinatoren@amandi-thuis.nl of bel 06-22 29 79 24.

Donatie van Amandi Thuis aan hospice; bouw weer stapje dichterbij

december 2018
De realisatie van het Hospice Amandi in Nieuwe Wetering is weer een stapje dichterbij gekomen nu Amandi Thuis heeft besloten om haar reservering huisvesting van ruim €57.000 toe te zeggen aan de initiatiefnemers van het huis. In het huis komen vier bedden voor terminale mensen dan wel mensen die tijdelijke zorg nodig hebben, bijvoorbeeld als ze na een ziekenhuisopname niet direct naar huis kunnen. Omdat het meer wordt dan een hospice zal de naam van het huis  ‘Amandihuis’ worden.
De Stichting Amandi Thuis heeft al een lange historie van hulp aan mensen die thuis gaan sterven: hierbij staan vrijwilligers deze mensen en hun naasten bij met praktische hulp of gewoon ‘er zijn’. Deze historie is begonnen in de oude gemeente Jacobswoude. In de afgelopen 30 jaar is er gespaard om naast de hulp thuis ook een kleinschalig hospice in Kaag en Braassem te realiseren. Inmiddels is dat bedrag aanzienlijk geworden. Naar de toekomst toe werken de Stichting Hospice Amandi en de Stichting Amandi Thuis ook naar een vergaande samenwerking of zelfs een fusie. Het is dan ook erg mooi dat dit “werken naar” vorm heeft gekregen in het financieel steunen van de oprichting van het Hospice, aldus voorzitter Paul van Emmerik van Amandi Thuis. Verwacht wordt dat er op korte termijn meer bekend wordt over de bouw van het Amandihuis.

Cliënten herdacht tijdens eindejaarsbijeenkomst

december 2018
Dinsdag de 18e sloten we het jaar af met een speciale bijeenkomst met alle vrijwilligers en het bestuur. Voorzitter Paul van Emmerik en coördinator Mieke van der Meer blikten terug op het afgelopen jaar. Een jaar waarin we zijn gegroeid als organisatie en in het aantal cliënten dat we hebben bijgestaan.
Voor alle cliënten was er een kaarsje en een mooie herinnering of gedicht. Als waardering voor ieders intensieve inzet ontvingen alle vrijwilligers een tasje met Amandi-bollen, geschonken door Agro Fleur.

Feestdagen voor mensen met rouw

december 2018
Amandi Thuis stond deze week stil bij alle overleden cliënten en hun naasten. De komende weken zal het gemis van een dierbare nog pijnlijker zijn. Manu Keirse schrijft hierover in zijn boek Vingerafdruk van verdriet, we delen graag enkele van zijn tips.

Feestdagen zijn voor rouwenden vaak treurdagen, namelijk dagen van intens gemis en van groot verdriet.Het zijn dagen om in familiekring door te brengen, dagen waarop de afleiding van het werk, de school of andere activiteiten buitenshuis wegvalt. Men verwacht dat iedereen op dergelijke familiedagen nieuwe verbondenheid voelt. Dit is een irrealistische verwachting en soms wordt het gemis van een dierbare juist meer geaccentueerd dan op andere momenten.

Hoewel we de pijn niet kunnen vermijden, is het wel mogelijk een aantal zaken te ondernemen om de feestdagen beter door te komen. Maak samen een plan voor de feestdagen, rekening houdend met de mindere energie waarover een rouwende beschikt. Houd er rekening mee wat men wel of niet aankan.

Er kunnen afspraken worden gemaakt met familie en vrienden bijvoorbeeld over de wens om al dan niet samen met elkaar te praten over de overledene.

Dingen op een andere manier doen dan gewoonlijk, kan ze soms minder pijnlijk maken. Belangrijk kan ook zijn om iets symbolisch te doen. Bijvoorbeeld een speciale kaars branden als nagedachtenis, herinneringen ophalen en het verdriet samen delen. Of er kan iedereen gevraagd worden om iets op een kaartje te schrijven dat doet denken aan de overledene en bijvoorbeeld deze kaartjes aan de Kerstboom hangen.

In essentie gaat het verdriet om liefde die verloren is gegaan. Het uiten van verdriet – op welke manier dan ook – draagt bij aan saamhorigheid. Als tijdens de feestdagen dit gevoel van saamhorigheid wordt ervaren, dan leeft toch iets voort van de liefde die aan het verdriet ten grondslag ligt.

Levenseindeverhalen – verhalen van betekenis

augustus 2018
Hoe kan je van betekenis zijn voor mensen in de laatste levensfase? Welke ervaringen zijn er? Zijn er situaties waar van te leren valt?
Onlangs werd de website levenseindeverhalen.nl gelanceerd. De verhalen maken zichtbaar wat als van betekenis wordt ervaren door de patiënt, naasten en vrijwilligers. Maar ook waar dingen schuren of verkeerd begrepen worden. De verhalen kunnen een bron van inspiratie zijn voor iedereen die van betekenis wil zijn in de laatste fase van iemand zijn leven.
Dit is een bericht van VPTZ Nederland.

 

Informatiebijeenkomsten

Op dinsdag 31 juli vond de eerste informatiebijeenkomst plaats voor aspirant vrijwilligers. Er waren 9 belangstellenden, die zeer geboeid waren door de uitleg over het vrijwilligerswerk bij Hospice Amandi en Amandi Thuis.
Op maandag 3 september is er opnieuw een informatiebijeenkomst van 19.30 – 20.30 uur in café Keijzer, Dorpsstraat 30, Leimuiden.

Veenerick steunt Amandi

juli 2018
Uit handen van Mieke van der Meer, coördinator van Amandi Thuis, ontving Marja van de Haak een mooie ingelijste pentekening van Oude Wetering. De ingelijste tekening is geschonken door Veenerick en is gemaakt door Madelène van der Geest uit Oud Ade. Deze tekening – en die van vele andere dorpen in de gemeente – is als ansichtkaart te koop bij Veenerick.

Marja nam tijdens de braderie in Oude Wetering deel aan de verloting van de tekening. De opbrengst is voor Amandi: vrijwilligers die zowel aan huis als in het toekomstige hospice zorg verlenen aan terminale cliënten. Marja kent de zorg van Amandi: haar man is drie jaar geleden overleden en ze werd in die moeilijke tijd bijgestaan door vrijwilligers van Amandi Thuis. Ze steunt de organisatie graag, de vrijwilligers hebben in die fase veel voor haar gedaan.

Amandi is nog op zoek naar nieuwe zorgvrijwilligers, die na een gerichte opleiding bij ernstig zieken thuis of in het hospice “er zijn” en lichte zorgtaken verrichten. Daarom organiseert zij twee informatiebijeenkomsten: dinsdag 31 juli om 10 uur in het Hof van Alkemade in Roelofarendsveen en maandag 3 september om 19.30 uur in Café Keijzer, Dorpsstraat 30 in Leimuiden. Aanmelden is gewenst via info@amandi-thuis.nl.

Mieke van der Meer, 06-22297924
www.amandi-thuis.nl        www.hospiceamandi.nl

Nieuwe coördinator aangenomen

maart 2018
Per 15e van deze maand is het team van coördinatoren versterkt met de aanstelling van Lonneke de Vries uit Woubrugge. Lonneke heeft zich onder andere bekwaamd in communicatie op het gebied van gezondheidszorg. Ze is bekend met vrijwilligerswerk en maakt nu de overstap naar de wereld van vrijwillige palliatieve terminale zorg.

Workshop Machteloosheid door Jacinta van Harteveld

februari 2018
Jacinta van Harteveld was een van de oprichters en jarenlang coördinator van Hospice Issoria in Leiden. Inmiddels is ze trainer en rouw- en verliesbegeleider. Samen met twee andere auteurs deed ze onderzoek naar Machteloosheid. Ze interviewde vrijwilligers die in het Hospice werkten en ook Thuisvrijwilligers. Ze schreef er een boekje over: ‘Holimozus, nee!’ .

Een aantal vrijwilligers van Amandi Thuis en vrijwilligers van de Vervangende mantelzorg De Spil en De Driemaster woonden een workshop bij over het onderwerp machteloosheid, die Jacinta kwam leiden.

Volgens Jacinta zijn er in situaties in je leven regelmatig momenten dat je gevoelens van machteloosheid hebt. En ook zeker als je bent ingezet in de thuissituatie als vervangende mantelzorger en bij terminale situaties. Die gevoelens gaan gepaard met een reactie van bijvoorbeeld boosheid of gevoel van falen. De vraag is of dat terecht is, want: is machteloosheid niet iets wat er gewoon bij hoort?

Na een kennismakingsrondje zochten alle vrijwilligers een kaart uit waarop voor hen de machteloosheid werd uitgedrukt. In tweetallen werd erover gepraat en het blijkt voor iedereen weer anders te zijn: een golf die je overspoelt, je voelt je heel klein, een speelbal, een muis tegen een olifant.

Jacinta vertelt: iedereen gaat met zijn eigen rugzakje naar een situatie toe. Je neemt jezelf mee, je ervaringen uit je kindertijd, je eigen verlies, en ook onbewust je oordeel en vooroordeel.
Vrijwilligers noemen een boodschap uit hun jeugd op: gewoon hard werken en doorgaan, doe je best, jij mag leren en ik mocht dat nooit, jij moet de wijste zijn, jij moet altijd lachen, jij moet je mond houden, want je bent niets waard.

Als je naar een cliënt gaat, neem je al je goede bedoelingen en je eigen kwaliteiten mee: zorgzaamheid, vaardigheden, vrolijkheid, weetjes en tips, je rust.

Soms heb je dan ineens een situatie waarin je je heel machteloos voelt. Soms wordt je daar boos over, je wordt verdrietig, je verstart, je geeft het op of je lacht het weg of je gaat innerlijk op slot.

Maar als je bedenkt: waar komt dit gevoel nu vandaan? Wat is de ‘trigger’, de aanleiding? Is er iets uit je verleden, waardoor je in deze situatie zo ‘geraakt’ wordt? Je weet je rol niet, je wilt meer doen dan je mag, je vindt het onrechtvaardig.
Vind je dat je tekort schiet door gebrek aan kennis of vaardigheden? Of kan je je niet verenigen met de gang van zaken? Strookt het niet met jouw manier van doen?

Kijk eens in je rugzak of er mogelijk iets in zit wat jij moet loslaten of waarin je nog iets te leren hebt. Bijvoorbeeld dat sommige families niet harmonieus met elkaar omgaan, dat je pijn uit het verleden niet ongedaan kunt maken.

Uit de reacties na afloop bleek, dat het een leerzame, mooie avond was: ‘Ik heb iets over mezelf geleerd, het gaf nieuwe inzichten, groeimogelijkheden. Belangrijk is te beseffen dat machteloosheid mag! Het zegt iets over eenzaamheid en verbinding zoeken. Je bent niet de enige op de wereld die het ervaart. En onthoud vooral de mooie dingen’.

Jacinta, bedankt!